Wie te zwaar tilt aan vernedering...

Wie te waar tilt aan vernedering krijgt het lastig in de digitale moshpit (waar we op drinken). Wie niet uit de tunnels komt / de weg niet weet / te ver heen is onder vloed / eb / golven // gebrek aan...

Stabiliteit... Meta.data - een dieper niveau: wat jij denkt over dit gedicht zit vol ruis (ook de ruis is data). Probeer in ieder geval uit beleefdheid min of meer je gedachten erbij te houden, kleintje. Mislukt intellectuelenkind van boomers.

Zoetjesaan gaat alle hardware in slaapstand - de kantoorborrel woekert voort zonder vaste agenda, desondanks voorspelbaar. Een voorbereide improvisatie. Een choreografie die iedereen instinctief lijkt te kennen (soms is het nodig afwijkingen groepsgewijs af te straffen). Vers, dan diepgevroren, dan ingeblikt: gloedjenieuw, maar van een containerschip gevallen.

Vervuil mijn zee met microplastics!

Verkreukel mijn schetsen! Arresteer mijn vrienden, ze zijn me toch vergeten.

Kras mijn lichaam, rood.