Waarde (waar ik niets van begrijp)

Ik moet voor deze boeken betalen, omdat ze dan voor mij waarde hebben – waar ik nooit iets van begrepen heb is dit: als je op bezoek was bij een poëzie-uitgever kwam je altijd buiten met een stapel boeken. Gratis, in je handen geduwd. Hier, neem maar mee. & altijd kreeg je ook de standaard jammerpreek over dat niemand meer wilde betalen voor een goed boek. & nooit mocht je er ook maar een cent voor betalen.

Gratis gekregen, dus voelde ik me niet bezwaard ze na, tijdens of bij uitblijven van lezing bij het oud papier te donderen.

In mijn handen, gedrukt. Gedrukt maar zonder waarde.